1. สิ้นบุญพระเจ้าโจผี --
2. ปรัชญาการปกครองของขงเบ้ง --
3. ศึกวุยก๊กครั้งที่หนึ่ง --
4. ลายเสือเฒ่า --
5. เสือเฒ่ายังรู้พลาด --
6. ศึกเมืองลำอั๋น --
7. กลศึกสามชั้น --
8. บัณฑิตนิรนาม --
9. กล "ลากหนามข้างปลาย" --
10. กล "ล้อมกายผูกใจ" --
11. กล "เป็ดแลกหงส์" --
12. ศึกวาทศิลป์ริมแม่น้ำอุยโห --
13. กลศึกอันยอกย้อน --
14. กองทัพรถรบโลหะ --
15. อุบาย "ลวงให้เหลิง" --
16. ฟื้นอำนาจสุมาอี้ --
17. กล "ทำลายแผนตีกระหนาบ" --
18. การประเมินสงคราม --
19. กล "กำหนดสมรภูมิรบ" --
20. มังกรสนาม --
21. กองทัพหมู --
22. จากการรุก สู่การถอย --
23. อุบาย "เมืองร้าง" ฯลฯ.

ขงเบ้งเป็นกุนซือให้กับเล่าปี่ หวังกอบกู้ราชวงศ์ฮั่น แม้หลังจากพระเจ้าเล่าปี่สิ้นพระชนม์แล้ว พระเจ้าเล่าเสี้ยนเป็นฮ่องเต้สืบต่อมา ไม่ตั้งตนอยู่ในสัตย์ธรรม ประพฤติตนเหลวไหล หาความคิดสติปัญญามิได้ หากขงเบ้งอยู่ใกล้ก็คงอดทนไม่ไหว เห็นจะต้องประหารเล่าเสี้ยนเสียเป็นแน่ ดังนั้นเพื่อธำรงรักษาไว้ซึ่งความสัตย์และความภักดีต่อพระเจ้าเล่าปี่ และเพื่อป้องกันตนจากการปองร้ายของพวกขันทีอันเป็นเหตุการณ์ที่มีมาทุกยุคทุกสมัย เพราะกุนซือนั้นส่วนใหญ่ก็วายวอดลงเพราะน้ำมือของขันทีที่เพ็ดทูลจนฮ่องเต้ระแวงระวัง และต้องถูกประหารในที่สุด ขงเบ้งจึงใช้วิธีการเดียวกันกับที่เคยแนะนำเล่ากี๋เมื่อครั้งที่ถูกแม่เลี้ยงและชัวมอปองร้าย ให้ย้ายออกไปตั้งหลักคุมกำลังอยู่ที่เมืองกังแฮ จึงมีความปลอดภัย ในขณะที่สุมาอี้นั้นเป็นกุนซือให้กับวุยก๊กก็เพื่อประโยชน์ตน แสวงหาความเจริญเติบโตให้กับตัวเองและครอบครัว อดทนอดกลั้นข่มใจรอคอยจนโอกาสมาถึงจึงก่อการกบฏยึดอำนาจจากตระกูลโจจนสำเร็จ.